Marokko on road

 

In februari 2007 besloten mijn nichtje en haar Marokkaanse vriend te trouwen voor de Nederlandse wet.

Aangezien het budget erg krap was en de Perrier de enige witte auto in de familie was werd dit de trouwauto, tijdens de rit naar het stadhuis vertelden ze dat het hun bedoeling was om in 2008 in Marokko een traditioneel huwelijksfeest te geven waar bij ik spontaan de Perrier als trouwauto daar heb aangeboden.

Begin 2008 werd duidelijk dat het feest in Juli 2008 zou plaatsvinden dus werd de vakantie in deze periode vastgelegd, mijn zwager had eind 2007 een camper aangeschaft die ongeveer de zelfde topsnelheid heeft als een 2CV dus werd besloten om gezamenlijk naar Marokko te rijden.

 

Na veel voorbereiding hebben we besloten om de heenreis te bekorten en de boot van Barcelona naar Tanger te boeken zogezegd zo gedaan, de verdere voorbereiding bestond uit het doen van groot onderhoud aan de auto’s ( de Perrier 25 jaar en de camper 27 jaar) en het in grote lijnen vastleggen van de route waar bij de uitgangspunten simpel waren, Zondag 13-07 om 14.00h de boot naar Tanger en Donderdag 17-08 start trouwfeest.

 

Op Woensdag 09-07 werd s’morgens om 09.00h de start gegeven in Westdorpe voor de eerste etappe, het reis gezelschap mijn zwager, schoonzuster, Marie-Louise en ik.

Via Rijsel en Parijs zijn we die dag tot net voorbij Orléans geraakt een formidabele afstand van 500 km.

Bij Orléans een camping gezocht en een kamp ingericht, gegeten een glaasje wijn gedronken en gaan slapen.

 

Donderdag 10-07 verder gereden tot 50 km voor Millau wederom ongeveer 500 km, bij de eerste de beste camping werd ons uitgelegd dat we van harte welkom waren maar dat het terrein bevolkt was met “nomaden”, hiervoor was de stroom op de camping afgesloten kortgezegd de camping was overgenomen door een groep zigeuners.

Na de mensen veel succes en sterkte te hebben toegewenst door gereden naar de volgende camping en daar overnacht.

 

Vrijdag 11-07 via het viaduct van Millau veder gereden naar Barcelona, het viaduct over het dal van de Tarn is een hele ervaring maar toen we twee jaar geleden de oude weg hebben genomen was het uitzicht net zo mooi.

 

Zaterdag 12-07 een dag Barcelona gedaan met de toeristische hoogte punten als de Ramblas de Sagrada Familias enz.

 

Zondag 13-07 ingescheept op de “Majestic” voor de overtocht naar Tanger, aan boord drie uur doorgebracht met douane formaliteiten, in principe was alles goed georganiseerd maar twee douane mensen voor 1700 passagiers is wat weinig.

Maandag 14-07 14.00h aankomst in Tanger, de verwachting dat we zo door de douane konden rijden werd niet ingelost dus waren even na vijf uur alle formaliteiten vervuld en werden we welkom geheten op Marokkaanse boden en een goed reis toegewenst.

Tanger is een drukke stad waar het verkeer een chaos lijkt echter met geven nemen en veelal hoffelijkheid is het niet onprettig rijden, zelfs een stop half op de rijbaan om geld op te nemen bij een bank werd ons vergeven kom dat bij ons maar eens tegen.

Na 50 km gestopt in Asaila voor de nacht.

 

Dinsdag 14-07 via de tolweg langs Rabat en Casablanca tot El-Jabida en vandaar via secundaire wegen naar Safi onze eindbestemming.

De tolwegen kunnen de vergelijking met Frankrijk goed doorstaan met elke 30km een tankstation met uitstekend wegrestaurant.

Tegen de avond bij de familie aangekomen waar we hartelijk werden onthaald in het huis van de moeder (inmiddels voor ons ook mamma geworden) met de traditionele geitenmelk en dadels.

Na een uitgebreide kennismaking met een overvloedige maaltijd en muntthee om twee uur s’nachts naar ons logeeradres gegaan bij een zuster van de bruidegom, de auto's werden op een taxi verzamelplaats gezet (zandvlakte) waar er dag en nacht toezicht op werd gehouden voor een paar dhirham.

 

Woensdag 15-07 eerst gezorgd dat de startmotor van de camper werd nagezien, deze is door een monteur gedemonteerd, gereviseerd en weer terug gezet voor 150 dhirham (15 E) en een paar blikjes bier, de revisie was goed uitgevoerd waarbij dankbaar gebruik werd gemaakt van ons gereedschap wat volgens zeggen meer was dan de lokale garage uitrusting.

In de namiddag naar de soek geweest waar we onder andere traditionele kleding hebben aangeschaft voor het henna feest.

Laat in de avond zijn de vrouwen naar de hamam (badhuis) gegaan waarna ze een henna beschildering kregen, dit werd gedaan uit de losse hand door een dertienjarig meisje en vertegenwoordigd het geluk van de familie met het komende huwelijk.

 

Donderdag 16-07 tot de middag onze tijd doorgebracht met de Marokkaanse familie en vrienden en in de namiddag verzameld bij ons logeeradres, hier waren kennissen, familie buren enz. verzamelt met cadeaus voor het bruidspaar.

Alle cadeaus werden onderbegeleiding van trommelaars en fluitisten verzameld op een ezelwagentje naar het huis van mamma dwars door de stad (Safi telt ongeveer 300.000 inwoners en is dus niet echt klein) waarbij onderweg mensen geschenken op het wagentje legden en zich bij de stoet aansloten.

Bij het huis van mamma aangekomen werden de cadeaus uitgeladen en ging iedereen naar binnen voor thee vele verschillende soorten koekjes en gebak muziek en dans tot in de late avond waarna er door de familie werd gegeten.

Rond een uur of een s’nachts deelde onze neef mee dat hij de volgende morgen samen met een oom op een soek een schaap ging kopen voor zijn bruid, die kans heb ik niet voorbij laten gaan dus werd besloten om tegen 06.00h op pad te gaan.

 

Vrijdag 17-07 om 06.00h vertrokken naar de soek (markt) 70 km verderop, rond grotere plaatsen is er 5 dagen in de week een soek op verschillende plaatsen een 40 km van elkaar.

Plaatselijke boeren en handelslui komen dan samen om hun producten te verkopen en om inkopen te doen voor een hele week, wat er verhandeld wordt varieert van oude kogellagers via groenten tot paarden en dit op een uitgestrekt ommuurd terrein dat is ingedeeld in “straten” waarin de soorten koopwaar zijn samengebracht bvb aardappelen, meloenen of schapen, verder zijn er slagerijen bakkers en gelegenheden waar bvb geslachte schapen worden verwerkt en klaargemaakt.

Met zijn vieren, mijn zwager, neef, een oom en ik naar het gedeelte van de soek gegaan waar de schapen werden verhandeld.

De oom was degene met verstand van zaken en het doel was een geschikt schaap te vinden om aan de bruid aan te bieden, toen na zoeken en onderhandelen een schaap was uitgezocht werd dit met een ezelwagentje naar de auto vervoerd alwaar het in de kofferbak werd gedeponeerd die werd gesloten op een kleine luchtopening na.

Het bezoek aan de soek werd afgesloten met muntthee en een soort donut waar voor de ingrediënten werden gekocht bij verschillende handelaren en die in een restaurant tent werden klaargemaakt en genuttigd gezeten op strobalen.

Van het bezoek aan de soek heb ik geen foto’s omdat het een zakenreis betrof en volgens oom de prijs toch al hoog was wegens onze aanwezigheid ( onze neef wordt daar ook gezien als een toerist)

Terug thuis bij mamma werd het schaap twee trappen opgeholpen naar het platdak waar het ritueel is geslacht, dit houdt in dat het schaap gezond moet zijn ( niet kreupel, blind of andere uiterlijke gebreken) en moet doodbloeden.

Hierna werd het schaap verder klaargemaakt voor consumptie door twee ooms en een neef.

S'avonds was het henna feest waar bij de bruid in aanwezigheid van de familie wordt voorzien van een henna beschildering wat gepaard gaat met eten drinken zang en dans, traditioneel worden beste/leukste danser door de omstanders beloond met geld biljetten, deze worden daarna afgestaan aan de muziekanten en beroepsdansers.

De bruid wordt tijden de henna ook bedacht op geld biljetten die ook naar de muziekanten gaan.

Na een lange maar prachtige dag om drie uur gaan slapen.

 

Zaterdag 18-07 de dag van de eigenlijke bruiloft, de dames naar de kapper de heren nog wat slapen en om 22.00h naar de bruiloftslocatie, de feestzaal bestond uit tenten opgetrokken op de grasweide van een zwembad.

De tenten waren weelderig ingericht en klaar voor het ontvangen van de driehonderd gasten, aan de ingang werden we verwelkomd met de traditionele geitenmelk en dadels even verderop stond de familie voor ontvangst van de gasten.

Ik zal de beschrijving van de bruiloft beperkt houden tot de hoofdzaken daar dit anders een boek wordt.

Rond middernacht werd het bruidspaar binnengereden met een koets getrokken door een wit paard, na rondgedragen te zijn werden zij onder begeleiding van zang en dans naar hun centrale plaats in de feesttent gebracht, dit herhaalde zich elk uur waarbij de bruid en bruidegom steeds een andere jurk dan wel pak aanhad met de daarbij passende verandering van make-up.

Gedurende de avond werd voor alle gasten een uitgebreide maaltijd geserveerd en voldoende muntthee, frisdrank gebak koekjes en fruit.

Om zeven uur s'morgens toen het licht werd is de bruidstaart aangesneden en genuttigd en werden bruidssuikers uitgedeeld, hierna werden de bruid en bruidegom met een grote stoet auto’s luid toeterend door de stad naar een hotel gereden voor de bruidsnacht(dag) en konden wij om negen uur een paar uurtjes gaan slapen.

 

Zondag 19-07 begrijpelijker wijs weinig activiteiten.

 

Maandag 20-07 in de middag na het eten vertrokken naar Esouira een kustplaats ongeveer 120 km van Safi, dit plaatsje is bekend bij windsurfers en is beroemd om zijn goud en zilverwerk, voor deze trip werd de Perrier weer van stal gehaalden beladen met vier personen werd de trip aanvaard, ik had van te voren gezegd dat een snelheid beneden de 100 km/h geen probleem was waar ik geen rekening mee had gehouden was het inhalen van vrachtwagens die 85 reden op een redelijk drukke heuvelachtige weg met vier volwassenen is de acceleratie van een 2CV niet groot.

De dag doorgebracht met slenteren door de soeks en af en toe een terrasje, een uurtje door gebracht bij een handelaar in zilverwerk, muntthee drinken, lachen en uiteindelijk voor een volgens mijn neef veel te hoog bedrag wat kettinkjes gekocht het plezier was het waard voor ons.

S’nachts op de terugweg gegeten bij een buspleisterplaats, het werkt ongeveer als volgt: je zoekt bij een stalletje vlees uit, bij een ander groente bij weer een ander brood, dit alles neem je mee naar een terras waar het wordt klaargemaakt en geserveerd met muntthee en water de totale kosten voor een heerlijke maaltijd voor twaalf personen 11 Euro.

 

Dinsdag 21-07 terwijl de rest van de familie naar het strand ging zijn Marie-Louise en ik naar de pottenbakkers geweest, toe we duidelijk gemakt hadden dat onze interesse meer uitging naar traditioneel aardewerk i.p.v. felgekleurde tajines hebben we een rondleiding gehad langs het hele proces van pottenbakken waar Safi onder andere om bekend staat en hebben een aantal eindproducten gekocht.

Na met zijn tweetjes nog een paar uur door de soek te hebben gezworven zijn de mannen s'avonds naar de hamam gegaan voor een goede zweet en schrobbeurt een aanrader voor elke Marokko reiziger.

 

Woensdag 22-07 tegen het middaguur vertrokken naar Marrakech ongeveer 150 km van Safi, de weg daarheen is redelijk goed met af en toe wat hobbels (wat mij een mistachterlicht heeft gekost ) en een stuk wegomlegging via de woestijn dus toch nog offroad .

Ik had veel gelezen over deze oude koningsstad en zag ook erg uit naar dit bezoek, parkeren was geen probleem, de Perrier werd een plaatsje toegewezen binnen de stadsmuren onder een arcade waar groenten werden verkocht, het parkeren wordt beheerd door een soort parkeerwachten die een plaatsje toewijzen en dan voor een paar Dhirham op de auto passen tot je terug bent dit kunnen dus de meest exotische plaatsen zijn, het komt in het begin wat vreemd over maar het is zeer efficiënt goedkoop en betrouwbaar.

Het centrale plein van Marrakech (djeema el fna) is overdag gevuld met kraampjes waar groente fruit kruiden sinasappelsap enz. worden verkocht, de overgebleven ruimte wordt opgevuld met straat artiesten.

S’Avonds worden stalletjes opgebouwd waar men kan eten, er worden straten gevormd naar het soort voedsel wat wordt verkocht zoals slakken kippen groentes schaap soep enz. ook hier kun je weer shoppen en het gekochte klaar laten maken of bij verschillende stalletjes een klein beetje van de specialiteit eten, tussendoor kun je dan langs de verschillend straat artiesten langslopen een geweldige ervaring die ik iedereen kan aanraden.

S’Nachts teruggereden en een afslag gemist waardoor we 70 km over een steenslag pad door de woestijn hebben moeten rijden in het aarde donker vermoeiend lachen maar geen probleem voor een 2CV, een Seat en Fiat hebben hier meer moeite mee.

 

Donderdag 23-07 Om elf uur zijn Marie-Louise en ik begonnen met afscheid nemen van de familie waar we om vier uur dan eindelijk vertrokken zijn, na 150km een hotelletje gezocht in El-Jabida midden in de medina, een paar weken eerder zouden we schrik hebben gehad om de Perrier in een drukke smalle marktstraat achter te laten om naar het hotel te lopen maar na onze ervaringen van de afgelopen weken lieten we hem met een gerust hart achter onder de hoede van de uitbater van een groente kraam.

Na te hebben ingeschreven in het hotelletje werd ons een parkeerplekje voor de nacht gewezen in een rustig straatje achter de soek waar wij hem de volgende dag ongeschonden weer aantroffen.

 

Vrijdag 24-07 Naar Tanger om de boot naar Spanje te nemen, het kopen van een ticket hebben we langs de weg gedaan bij iemand waar we eigenlijk inlichtingen wilden vragen weer iets wat we daarvoor nooit zouden hebben gedaan.

Bij de haven werden we door een regelmarrokaan voor 100 dhirham (10E) vlot langs de immigratie geloodst, bij de douane viel bij het kloppen op de bodemplaat en het chassis het verschil in geluid op, een tweede iets hogere meneer kon ook geen uitkomst brengen maar een derde nog hogere meneer knikte eens minzaam en wuifde ons door naar de boot.

Na een overtocht van 35 minuten waren we in Tarifa Spanje waar we vrij vlot door de douane waren, enkele van onze Marokkaanse mede passagiers moesten echter hun auto’s uitladen en enkele moesten de meegenomen meloenen in de vuilbak deponeren.

Aankomen in het donker in Tarifa is geen aanrader, buiten het stadje is het aarde donker en moet over een kronkelige bergweg worden gereden, ook dat hebben we overleefd en na lang zoeken een hotelletje gevonden om te rusten.

 

Zaterdag 15-07 doorgereden tot Santa Elena ongeveer 250km onder Madrid en daar de tent opgezet voor twee nachten om eens wat bij te komen van alle belevenissen.

Maandag verder gereden via Madrid, overnachting in Burgos, overnachting bij Bordeaux, twee overnachtingen bij Le Mans naar huis waar we vrijdag 01-08 aankwamen net op tijd om zondag weer te gaan werken.

 

Tijdens de reis hebben we in de Perrier 5900km afgelegd met als enige problemen een verloren mistachterlicht en een knipperlicht relais wat moest worden vervangen omdat het wel erg traag werkte, het olieverbruik tijdens de reis was 0.5l.

Bij temperaturen van 45*C voelt een 2CV zich blijkbaar goed op zijn gemak.

De belangstelling voor een 2CV in Marokko is erg positief, zwaaien toeteren enz., we zijn geen andere 2CV tegengekomen wel veel Renault 4tjes.

Benzine RON98 was volop verkrijgbaar voor ongeveer 1 Euro.

De mensen die we ontmoet hebben waren erg vriendelijk, belangstellend en behulpzaam, zo stonden we net buiten de haven van Tanger te wachten tot de camper door de douane was en gelijk waren er een aantal mensen die kwamen vragen of problemen hadden waar de reis naar toe ging waar we vandaan kwamen enz.

Over het algemeen zijn de mensen vrolijk tevreden en gastvrij iets waar wij in Europa vaak een voorbeeld aan kunnen nemen

Erg wennen is het tempo van leven, het verkeer is erg chaotisch maar men neemt wel de tijd om iemand de ruimte te geven om te rijden, vrachtwagens geven een signaal met hun knipperlichten wanneer het veilig is om te passeren.

Tot slot Marokko is een land waar we zeker terugkeren, we zijn van het land en de mensen die we ontmoet hebben gaan houden alleen moeten we wel gaan werken aan ons Frans wat nu ontoereikend is om een goed gesprek te voeren.

 

Arie en Marie-Louise